Gegroet Albanezen, we zijn er!

Rechts, net buiten beeld, staat een peuter al heel lang te wachten voordat hij eindelijk in het vliegtuig mag. Ik krijg Renate er alleen uit met de belofte dat ze iets moois mag kopen in de taxfree shop. Nadat ik een vette pruillip heb doorstaan, klimt ze er eindelijk uit. Daarna is het zaak om haar continu af te leiden en door de taxfree shops te loodsen.... ze trapt erin! Uiteindelijk vertrekken we inderdaad een uurtje later dan gepland. In het vliegtuig relaxen we nog even verder (wel af en toe met onze benen in onze nek geknoopt dankzij de voortreffelijke ruime vliegtuigen van Wizz Air). De vlucht duur 2 u en 15 minuten en dat is precies voldoende voor mij om nog een keer Top Gun Maverick te kijken. En wel op het schermpje van mijn eigen iPad (zo luxe is het vliegtuig niet). De straaljagers in die film gaan echt wel wat harder dan onze vliegende sigaar.

Aangekomen in Tirana (dingdingdingding, nr. 33 in onze jacht op alle hoofdsteden van Europa, vink!) gaat wederom alles soepel. Wel is het zo dat het holy crap warmer dan warm is. Maar liefst 36 graden Celsius geeft de teller aan en dat is wel even wennen voor dit kacheltje die zelf al zo veel warmte afgeeft. Maar goed, we wisten dat het warm zou zijn.

Bij de autoverhuur krijgen we de eerste echte teleurstelling te verwerken. De Kia Sportage is kaputewiets (Albanees voor kapot) en we krijgen een Mercedes, automaat en 4 wiel aangedreven waggie aangeboden als vervangend vervoer. Dat klinkt ons wel aardig in de oren verwende bipsen als wij zijn. Als we de auto aan een wat nadere inspectie onderwerpen komen we er al snel achter dat deze (volgens ons dan) het eigendom is van de plaatselijke Don van de Albanese Maffia. En in de navigatiehistorie zien we al snel dat hij er heel wat spannende en lange ritjes mee heeft gemaakt. Op de teller staat maar liefst 309.000 km. Zeg maar bijna 8x de aardkloot rond :-) 

Maar goed, omdat wij ons graag willen aanpassen aan de lokale cultuur (29 procent van het Albanese wagenpark is van het merk Mercedes, echt waar) en wij de moeilijkste niet zijn, accepteren we deze waggie. Als we instappen valt de middenconsole uit elkaar maar ach, het rijdt en remt en meer hebben we niet nodig.

We gaan op weg, eerste stop (op weg naar Shkoder, de eerste aanlegplaats voor vannacht) is het kasteel van Kruja. Een deels  ruïne, deels gerestaureerd middeleeuws kasteel dat gedurende de eeuwen regelmatig van eigenaar is gewisseld. Een soort woningruil avant le lettre zullen we maar zeggen. Ook de Ottomanen (voorvaderen van de Turken) hebben hier de beentjes wel eens onder tafel gestoken. 

Op zich is het wel aardig maar een eerste echt wow! moment blijft nog even uit.

Wel genieten we hier alvast van het eerste prachtige uitzicht!

Na het kasteel, en een paar flesjes veel te duur betaald water, vervolgen we de weg naar Shkoder. Het is toch nog ruim 1,5u rijden en  inmiddels begint mijn ietwat licht bejaarde leeftijd een beetje op te spelen. Het schiet niet echt op en de secundaire wegen hier in Albanië kunnen wel een asfaltinjectie gebruiken. 

In Shkoder worden we opgewacht door onze gastheer van vandaag. We hebben een prachtig appartement midden in de stad met twee slaapkamers, een woonkamer, een keuken en een badkamer. En dat voor een zeer schappelijke prijs. De hele middelste etage op de foto hieronder.

Nadat we de eerste installatiewerkzaamheden hebben gedaan besluiten we het stadje in te wandelen voor een makkelijke maaltijd. We komen uit bij een pizzeria waar we van een lekker (edoch geheel niet voedzame) maaltijd genieten. En zoals het vaak met mij gaat komt ook de lokale Felix even hallo zeggen. Ik denk dat het mijn persoonlijkheid is maar Renate houdt het op de geur van mijn eten. 

We wandelen langs de lokale supermarkt (waar we ons verbazen over de hoge prijzen voor de levensmiddelen, soms wel 50% hoger dan in Nederland), slaan wat gezonde dingen in en gaan naar ons appartement. Hier strekken we de benen, tikken dit stukje en genieten van onze eerste reisdag.

Hieronder de route die we gereden hebben vandaag en de locatie waar we nu zijn.