Volgens Harold hebben we het mooiste voor het laatst bewaard: een bezoekje aan het Titanic-museum. En nee, de overblijfselen van het gezonken schip liggen daar niet. Maar ja, voordat je daar met frisse moed naar binnen stapt, moet er eerst weer een logistieke militaire operatie plaatsvinden. Uitchecken, huurauto wegbrengen, koffers ergens stallen en met het OV richting museum. Harold was gisteren tot in de late uurtjes bezig met de planning, ik lag om 21.30 uur al horizontaal en volledig uitgeschakeld in bed. Drank, hè. Je kent het wel.

Vandaag de laatste volle dag in Belfast. Renate is al vroeg wakker en ook ik lig 'al' om 06.30u (is gewoon 7.30u in Nederland) naar het plafond te staren. Zou het komen door de enerverende dag van vandaag of is er iets anders aan de hand? Gisteravond hebben we nog even kunnen meegenieten van een optreden van Justin Timberlake die hier op de festivallocatie op het podium stond. Oké, optreden… wij kregen vooral de honke-honke-honke baslijnen dwars door de muren en ramen mee. Maar hé, als dat de grootste overlast is hier, valt het reuze mee.

Onze eerste volle dag in Belfast. We hebben allebei goed geslapen, in ieder geval beter dan verwacht. Renate besluit om een 'early-bird-boodschapje' te gaan doen bij de lokale Spar en staat al van ongeduld te trappelen voor de deur om 06.30u. Maar hé, nog altijd een half uur later dan mogelijk want de winkel gaat al om 06.00u open. En buiten miezert het.

Jawel, het is weer zover. We mogen weer. Er staat weer een hopelijk leuke stadstrip naar onze 36e hoofdstad op het menu. Dit keer gaan we de sfeer proeven in Belfast. En als we de weersvoorspellingen mogen geloven, gaan we dat letterlijk doen — regen gegarandeerd. Maar ach, zoals een echte Twentenaar zegt: “Wie bint nie van suuker.”