Na onze sportieve uitdaging van gister komen we allebei als twee kwakkelende oudjes uit bed. Waggelend lopen we door het appartement en prijzen ons ineens gelukkig dat het zo klein is, scheelt in afstandjes lopen. Spierpijn in de benen en heupen en beurze stappers. Maar nog steeds de kick van onze prestatie. We hebben nog 1 dagje in Kotor voor de boeg en het programma is vandaag wat rustiger. Voor het lichaam tenminste. Maar niet als je hoogtevrees hebt.
We doen het vanmorgen eerst even rustig aan en spelen een spelletje op de iPad. We gaan na het ontbijt op pad. We willen nu met de kabelbaan naar de top van de berg Lovcen. Gister waren we al op dezelfde berg, maar aan de andere kant en zo'n 400 meter lager. We zoeven nu in 11 minuten tijd zo'n 1350 meter omhoog. De kabelbaan is nieuw en pas in gebruik sinds vorig jaar augustus. Geen artikelen kunnen vinden van enge ongelukken, dus we moeten er maar op vertrouwen dat alle kinderziektes verholpen zijn. Hieronder de kabelbaan die helemaal tot de bovenste top van de berg gaat.
En verhip, weer hebben we mooi uitzicht op het dal, maar dan nu net iets anders. Bovenaan de berg staat onze nieuwe uitdaging (tenminste, voor mij), maar eerst even wat drinken op het terras. Het is hier boven 'slechts' 23 graden met een fris windje en dat is heerlijk. Vandaag gaat in het dal de thermometer 33 graden aantikken, dus we zitten hier wel even goed. Na een cappuccino en een taartje moet ik eraan geloven...
Ik had namelijk bij menigeen al rond gebazuind dat ik mezelf een uitdaging had gesteld: een ritje met de Alpine Coaster bovenop de berg. Een soort van achtbaan met als enige voordeel dat je zelf kunt remmen en gas geven. Maar ja, de schuine bochten en steile hellingen worden er niet anders van. En terwijl ik in het karretje zit, maak ik onderstaande video.
Achteraf gezien... in die bochten waar je schuin doorheen gaat, kun je nog beter gas geven dan inhouden. Dat schuin hangen vond ik een stuk enger dan de snelheid. En misschien heb je gezien op de video dat er op een gegeven moment bordjes staan dat je moet remmen... nou, hier had ik besloten om juist gas te geven (ook omdat ik die bordjes dus helemaal niet heb gezien). Als ik klaar ben, staat Harold me op te wachten voor de victorieuze foto's. Daarna is hij aan de beurt.
En hoe vond hij het? Hij vond het allemaal niet zo spannend (zei hij stoer), tijdens zijn ritje waren voor hem mensen in karretjes die te veel remden waardoor hij geen snelheid kon maken. Uhuh. Ik stel voor dat hij nog een keer gaat als het wat rustiger is, maar dat slaat hij af. Tsja.
We lopen een paar honderd meter door op de berg en komen bij een hip tentje, Monte Juice 1530. Hier hebben ze heerlijke ligstoelen en serveren ze allerlei verse sapjes en cocktails. Het is nog niet eens 12u en ik zit al aan een Aperol Spritz (jaja, ik weet het, het is een schande). Maar het is hier goed toeven in de schaduw met prachtig uitzicht op het dal. Hier blijven we een paar uurtjes enorm slap ouwehoeren en een beetje turen door de verrekijker.
Daarna toch maar weer naar beneden... als we tenminste uit die stoelen kunnen klauteren met onze stijve benen. Het duurt ff, maar het lukt. We gaan even terug naar het appartement en rond 15u gaan we weer naar de oude stad. Harold wil nu ook een cocktail en hij zoekt op internet het aller, allerbeste tentje waar je de allerlekkerstecocktails kunt drinken. We komen weer in de benen en de eerste paar minuten is het weer waggelen, maar daarna lopen we rustig door de oude stad naar onze bestemming. Het is een kroeg met wel 230 verschillende cocktails, dus we beginnen ons al te verlekkeren. Maar zodra Harold de prijzen ziet, slaat hij de kaart dicht en is het voor hem klaar. €22,00 voor een Pina Colada? In nog geen 22 jaar! Dan maar naar het op een na aller aller beste tentje, maar daar hebben ze geen Pina Colada. Het wordt een Havana cocktail die ook nog eens niet echt heel lekker is. Tsja. Maar ondertussen zitten we lekker en genieten we van het schouwspel van wat er allemaal voorbij komt schuifelen tegen de achtergrond van de oude stad.
Tegen het einde van de middag drukken we een pizzapunt naar binnen en dan is het wel weer welletjes voor vandaag. We moeten de hut opruimen en ons gaan voorbereiden op morgen, dan reizen we naar Podgorica, de hoofdstad van Montenegro. En voor diegenen die het niet allemaal bij kunnen houden daarmee vinken we Europese hoofdstad nr. 34 van de lijst. Dat gaat lekker zo.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat een pracht dag weer. Filmpje van de achtbaan, super hoor.
Aperol om 12.00 ,Tjonge Renate, moet niet gekker worden 😜
Wat ontzettend gaaf! (ik zou het niet durfen die achtbaan). En dan ook nog filmen!!
Prachtig uitzicht.
Mooi dat jullie zo genieten.
Kanjers maar ook nog eens Toppers!!!!!
Wat gaaf!! En mega eng! Maar, dikke vette groene vink achter die uitdaging ✔️ (zwarte bij gebrek aan een groene).