Toen we gistermiddag bij aankomst de gastheer spraken, zei hij dat het water tijdelijk was afgesloten. Geen probleem, wij roken toen nog fris en we zijn enorm flexibel natuurlijk! Maar het riool had dezelfde kamer als wij gehuurd, wat een stank!!! Een beetje parfum spuiten en de ventilator waren de oplossing. Later gisteravond was het water weer aangesloten, gelukkig maar.
Daarna bleek dat we maar 1 laken hadden gekregen voor 2 personen. Dus Harold heeft een extra laken geregeld. Hehe, alles weer onder controle, we konden weer met een gerust hart gaan slapen.
Het is maar goed dat we elke ochtend uit onszelf zo vroeg wakker worden. Om 6u worden moslims opgeroepen tot gebed, om 6.30u gaat de kerkklok luiden op nog geen 100 meter afstand en tegelijkertijd is er een mis (met de deuren open natuurlijk) in de Servisch-orthodoxe kathedraal naast ons. En om 7u beginnen de werklui weer met de werkzaamheden. Arme, arme wij natuurlijk. En nee, dat kun je toch niet weten als je middenin het centrum een accommodatie hebt geboekt? Let op, dit was een retorische vraag.
Vanmorgen dus vroeg wakker. Als we na een paar spelletjes spelen op de iPad willen gaan douchen... is het water weer afgesloten. Dat had de gastheer wel even mogen zeggen! Weten wij veel dat ze hier op zaterdag gewoon weer openbare werken uitvoeren! Ook deze vraag was lichtelijk retorisch, want in dit soort landen worden dit soort werkzaamheden ook gewoon in het hele weekend uitgevoerd.
Maar okay, dan maar even de handdoek gebruiken als washandje en lekker gekoeld gekoeld water uit de koelkast gebruiken om te wassen. Wel had ik de gastheer nog geappt om hem te informeren over deze ramp. Na de koude wasbeurt stonden we binnen no time klaar om naar een ontbijttentje te lopen... stuurt de gastheer een berichtje dat het water er weer op zit 🤪. Hij had het de werklui gevraagd. Tsja, dan toch maar weer kleren uit en alsnog douchen, al is het uit beleefdheid.
Na het ontbijt de boel weer ingepakt en de motor gestart voor de volgende trip. De route naar Skopje is gelukkig niet ver (2 uur rijden). Het eerste deel gaan we door het nationale park Sharri Mountain waar bruine beren leven. Bij een mooi uitkijkpunt wil ik een foto maken en stap uit. Onder mij hoor ik geritsel en natuurlijk denk ik meteen aan de beer. Met de staart tussen de benen haast ik me weer naar de auto. Schijterd ben ik toch. Was mogelijk een egeltje of zo! Maar ik hoef het niet te weten.
Op een gegeven moment rijden we in een dal over een kilometers lange snelweg gebouwd op palen, dat voelt wel bijzonder idee en dito uitzicht. Nadat we uit de bergen weer op vlak land rijden, moeten we een wel hele rare route volgen om op de volgende snelweg te komen (zie blauwe lijn op onderstaande foto. Foutje van Google? Nee hoor, we moeten echt kronkelen maar komen uiteindelijk op de juiste snelweg terecht.
Als we bijna bij Skopje aankomen (Europese hoofdstad nr 36, check!), zien we in de verte een groot kruis op een berg staan. Dit noemen ze het Millennium kruis. Onderstaande foto ervan is geen hoogstandje. Het weer is bewolkt en het is een beetje heiig, wellicht dat we de berg (Vodno) nog gaan bezoeken deze dagen. Dan zien we het kruis ook van dichtbij.
Ons volgende onderkomen zit weer vlak bij het centrum van de stad. Als we het gebouw binnengaan is het - we kunnen niet anders zeggen - een gribusbende. Het stinkt er nog net niet naar pies, maar het ziet er enorm groezelig uit. En in de lift naar de 7e etage waar ons appartement zit, ontsmet je het liefst elke 5 seconden je handen en raak je niets aan.
Maar ja, vanuit het appartement heb je wel mooi uitzicht op het 6e eeuwse fort van de stad en het museum voor moderne kunst.
Als we eenmaal alles een beetje op zijn plek hebben staan, gaan we het centrum in voor de lunch. Daarna nog een beetje ronddartelen in het centrum waar we helemaal verbaasd zijn over de hoeveelheid en grootte van de beelden die we zien op het centrale plein. Echt vol-ledig over de top! Degene die dit bedacht heeft hiermee een minderwaardigheidscomplex hebben willen verhelpen, sjonge! En nog eens sjonge.
Maar morgen horen we daar vast meer over tijdens de stadswandeling met gids. Nog eventjes terug naar het appartement, is toch om de hoek, dus waarom ook niet. En maar goed ook, tegen het eind van de middag zijn we blij dat we binnen zijn, het begint behoorlijk te regenen en onweren. En dat houdt zeker een half uur aan. Om 18.30u gaan we weer de stad in, Harold heeft zowaar zin in een cocktail (jaja, eentje met alcohol) en ik offer me uiteraard op. Hij bestelt een Bathtub (badkuip in het Nederlands). En dat is het ook, een ieniemienie badkuipje incl schuim erbovenop. En ik neem de aardbeienversie van de Aperol Spritz. Ook lekker.
Als tweede neemt Harold een cocktail met iets van vijgen of zo en een dikke amarena kers. Kers? Lekker. Drankje? Niet te pruimen. Als we allebei aan onze taks zitten (2 drankjes, anders komt het echt niet goed), willen we vertrekken. Maar niet voordat we nog een shotje opgedrongen krijgen, iets van wodka met een kleurtje. Als ik vraag wat erin zit, weet de barman het zelf ook niet. Dus ik vul het zelf maar in: ‘restjes van het een of ander’. Hij lacht vriendelijk en knikt. Wat we ons nou weer in de mik hebben laten gieten, Joost mag het weten.
Na de cocktails kom ik achter de werkelijke reden waarom Harold zo graag een cocktail wilde. Na 2 stuks én een shotje was ik natuurlijk zo mak als een lammetje en liet ik me meenemen naar Burger King, de fastfood keten die ik naast McDonalds op vakantie (en daarbuiten) zoveel mogelijk probeer te vermijden. Dus ik laat me zo'n leren lapje op een bolletje aansmeren. En ach, het is weg te krijgen. Harold helemaal blij, die moet natuurlijk een Double Whopper!
Hieronder de route die we vandaag hebben gereden.
Reactie plaatsen
Reacties
👍
Hebben jullie in skopje ook een van mijn shops gezien? 😜