Na een woelige nacht (niet gewend aan alcohol maar dat begint aardig te komen de laatste dagen!) heb ik gelukkig geen kater. Al wil Harold me er wel eentje aanpraten. We pakken onze spullen bij elkaar, er staat weer een reisdag op het programma. Reisdoel is Ohrid (spreek uit Ochrid). Het wordt een rit van ruim 200 kilometer, dus we zijn wel weer eventjes onderweg.
We rijden langs de Matka kloof met kabbelende rotsachtige beekjes. En daar stuiten we ook op een wedstrijdparcours voor de kanoslalom. We kijken elkaar aan. Neh, die slalom slaan we ff over.
Daarna door het nationale park Mavrovo. Hier bezoeken we het Bigorski klooster dat tegen de bergwand is gebouwd. We moeten entree betalen en alleen vrouwen moeten knieën en schouders bedekken. Bij de ingang staan grote manden met van die wikkelrokken voor vrouwen. Voor mannen hebben ze niks en Harold hobbelt vrijelijk met blote knies rond. Tsss. Hij zoekt ook nog eens een omslagdoek voor me uit die helemaal niet in mijn kleurenwaaier past, maar okay, het is lief bedoeld.
Het is absoluut een mooi klooster en als klapper op de vuurpijl mag je hier (na betaling van een luttele 16 cent) een kaarsje aansteken. En dat doen we dan ook. Eentje maar hoor, het geld groeit ons niet op de rug. Voor iedereen die we liefhebben en die het wel kan gebruiken. Van ons, voor jou.
Daarna lunchen we onderaan het klooster bij het door onze gids van gister aangeraden restaurant Mijaks. Harold bestelt - hoe origineel weer - een burger. Een 'kleintje' maar, met zonder brood. En nee, hij ligt niet op een ontbijtbordje maar op een grote-mensen-dinerbord. Veel te groot natuurlijk, dus ik heb 'm geholpen door die veel te gezonde wortel op te eten die ernaast lag.
En we rijden weer verder, langs de Zwarte Drin, eigenlijk een rivier maar met hele brede delen. Op dit moment is het waterpeil als gevolg van de droogte toch zeker 3 meter lager dan normaal. En ook hier kampen ze met bosbranden. Er blijken gisteren drie bosbranden te zijn geweest in de buurt van Skopje als gevolg van de droogte.
Maar hoe dichter we bij Ohrid komen, lijkt het waterpeil toch juist wel weer hoog genoeg te zijn.
We bezoeken het plaatsje Vevcani (schijnt het meest bezochte dorp in Noord-Macedonië te zijn) waar bronnen zijn die in 1997 zijn uitgeroepen tot natuurmonument. Je kunt er (uiteraard tegen betaling) een rondje van een paar honderd meter langs de bronnen lopen. De bronnen komen uit drie grotten en stromen naar beneden in de Vevcani rivier. Wel schattig.
Tegen 16u komen we aan in Ohrid. Ons appartement zit in het midden van het stadje. We hebben een mooi uitzicht op het meer, maar in de verte zie je al dat donkere wolken zich samenpakken. Vanaf een uurtje of 17u is het dan ook gaan regenen.
En nu, 3 uur later, regent het nog. Intussen zijn we al - knus onder de paraplu - naar een restaurantje 200 meter verderop gelopen en hebben daar pizza gegeten. Al snel wordt buiten zitten te koud, dus we eten onze pizza binnen op.
We zijn net weer terug van ons 'uitje' en blijven vanavond de rest van de avond lekker binnen. Hieronder de route die we hebben gereden vandaag.
Reactie plaatsen
Reacties