Laatste safari door de wildernis

Ook gister was er sprake dat het noorderlicht te zien zou zijn, maar er zou ook redelijk wat bewolking zijn. Maar ik was moe en voor Harold hoefde het niet zo, dus we zijn op tijd naar bed gegaan. Ik had beter op kunnen blijven om naar buiten te gaan, want ik kon de slaap toch niet vatten, er lag een dieseltruck naast me stationair te wezen tot na middernacht. Maar ach, we zijn op vakantie, dus dit is een luxe probleem.

Paola is vannacht om 01.00u in haar eentje nog naar buiten gegaan om het noorderlicht vast te leggen en 'gelukkig' beaamde ze dat het niet zo mooi was als de avond ervoor toen wij met zijn viertjes het noorderlicht mochten aanschouwen. Ik had het ook niet kunnen waarderen als ze had gezegd dat het licht gisteravond nog mooier was. Ik denk dat ze dat goed aanvoelde.

Vanmorgen gaf de thermometer bij het ontwaken -13 aan. Rond het middaguur was het kwik wel twee hele graden gestegen naar -11. Dus dat wordt dik inpakken vanmiddag om 14.00u bij onze laatste georganiseerde activiteit: een sneeuwscootersafari in de wildernis. We lopen ruim op tijd onze vaste route naar het hotel voor een kleine lunch. We nemen ons voor om vandaag dan maar meteen de thermokleding, wollen sokken en schoenen in te leveren. Uiteraard pas NA de activiteit!

Het is zwaar en log spul, en anders moeten we daar morgen nog weer een extra tochtje voor maken. Nah, astniehoeftdanhoeftnie!

Ik ga na het ontbijt even alleen een ochtendwandeling maken langs al die mooie witte bomen. 

Het is nu nog bewolkt, maar rond de middag breekt het zonnetje een klein beetje door. Hopelijk worden we vanmiddag ook op een zonnetje getrakteerd.

Om 14u staan we met bijna 30 personen klaar voor de sneeuwscootersafari. De zon schijnt gelukkig wel, maar het is -10 graden, dus we zijn weer dik ingepakt.

We krijgen (inmiddels voor de derde keer) instructies over het gebruik van de sneeuwscooter en daarna kunnen we eindelijk vertrekken. Jammer genoeg rijden we nagenoeg dezelfde route als bij de noorderlichtsafari een paar dagen geleden, maar dat maakte Harry Scheurpiraat helemaal niets uit. Die zag geregeld zijn kans schoon om op rechte stukken eerst even een groot gat te laten vallen tussen ons en onze voorgangers, om daarna het gas flink open te draaien tot snelheiden die 60km/h aantikten. En Alie Painiekie was not amused.

Deze week vroeg Harold bij elke excursie aan de gids of we nog een beer gaan wakker porren en beleefd als de gidsen zijn, lachen ze vriendelijk en leggen ze weer geduldig uit dat de beren nu in winterslaap zijn en dat we die niet kunnen vinden op de plekken waar wij zijn. Nou, ik heb nieuws voor Harold, want vannacht ga ik wèl een beer wakker porren als 'ie weer zo ligt te snurken!

Halverwege de activiteit wordt er weer een kampvuurtje gestookt en kunnen we kiezen uit koffie, thee of warme vruchtensap. En eindelijk maken we ook een keer een foto met onze vakantiebesties Paola en Jens.

Daarna wordt me geleerd hoe ik vuur moet maken met een magnesium stick. En dat lukt, dus ik kan zo meedoen met Expeditie Robinson.