Vandaag trekken we verder naar Timbavati, een privé-natuurreservaat dat onderdeel is van het Krugerpark. Hoe de wifi daar is? Geen idee. Maar eerst even een flashback naar gisteravond…
Onze gastvrouw Candi had gelijk: haar restauranttip was écht beter dan het door de reisorganisatie aanbevolen Woodsman. (Serieus, als ik per se Grieks wil eten, dan vlieg ik wel naar Athene.)
Maar net als in het échte Griekenland waren de patatjes weer “lekker” slap en nét gaar. Hoe moeilijk is friet bakken? Het was verder prima te kanen hoor, maar het restaurant van zaterdagavond blijft de koploper. Afzien hier in Zuid-Afrika!
De nacht bracht ook geen culinair geluk. Harold kreeg talloze vriendschapsverzoeken van opdringerige zwangere dames – ook wel muggen genoemd. Na uren vergeefs onderhandelen heeft hij er een paar bruut geëlimineerd en uiteindelijk toch maar DEET ingezet.
Ik? De prikdiefies, slaapverderwers en aggogies (ja, zo heten ze hier) motten mij niet. Helemaal prima!
Ondertussen zitten we braaf aan de malariapillen, zonder bijwerkingen.
’s Ochtends rolt de mist vanaf de bergen onze kant op en Sabie is gehuld in een grijze deken. Om 9.30 uur laten we het dorp achter voor een rit van 162 km – volgens de beschrijving goed voor bijna drie uur. Waarom zo lang? Nou… dat merken we al snel. Het is druk en er wordt niet echt doorgereden, al is het wegdek prima.
Wel een auto voor ons met de airco wel op een heel bijzondere plek...
In onze reisinformatie staat duidelijk dat als we bij Hoedspruit aankomen: NIET vertrouwen op Google Maps, maar de routebeschrijving op papier volgen. Tuurlijk, doen we! Maar als we eenmaal bij Hoedspruit zijn, denkt Harold toch dat hij het beter weet. Ik sputter nog tegen maar ach, hij zal wel gelijk hebben… Om er 35km later bij een van de toegangspoorten van het park achter te komen dat we het hele klerestuk weer terug moeten rijden, we zitten kats verkeerd.
Resultaat: 70 km extra op de teller en alsnog braaf de routebeschrijving op papier volgen. Eenmaal door de juiste poort is het “nog maar” 30 km naar het kamp. Alleen… het wegdek lijkt op een maanlandschap. De snelheidsmeter tikt zelden de 40 aan, meestal hobbelen we met 25–30 km/u. Aha, dáárom drie uur rijden! Nu kostte dat dus nog een extra uurtje, maar hé – we hoefden het tenminste niet te lopen. En, wel net zo belangrijk, Harold heeft zich behendig door en langs het maanlandschap gemanoeuvreerd, dat doe ik hem niet na.
Als je op de foto daar in de verte nog een heel klein stipje van de weg ziet, daar moesten we helemaal naar toe rijden en dan linksaf, rechtsaf nog drie van dat soort lange wegen diep het park in.
Onderweg spotten we twee giraffen en twee schildpadden – maar we zijn te laat voor een foto. Zelfs de schildpadden bleken te snel. Hopelijk halen we dat straks tijdens de safari in.
We zitten op een Shindzela Tented Camp met 8 glamping tenten. Onze glamping tent ligt pal aan de rand van het kamp, gescheiden van de wildernis door een elektrische afrastering. Nog geen meter verder: dikke olifantendrollen. We zitten er dus met de neus bovenop! Om 14.30 uur schuiven we aan voor de lunch en wie treffen we? Twee jonge Zwollenaren – Martijn en Nienke – die hier al een dag vertoeven. Zij zagen de olifanten al twéé keer bij hun tent. Dat belooft wat voor de komende dagen! Het is overigens nog niet echt opgehouden met regenen. We krijgen een lunch voorgeschoteld en om 16u krijgen we de eerste gamedrive (van vier), in de regen. We hadden ons voorbereid op verzengende hitte hier in het Krugerpark, maar het is best koud. Gelukkig krijgen we een schattige regenponcho die is gevoerd met fleece.
En na de game drive kunnen we concluderen dat we 2,5 van de 5 Big Five hebben gespot.
1. Olifant: meerdere
2. Leeuw: maar liefst 2 stuks
3. Luipaard: nope
4. Neushoorn: nope
5. Buffel: een halve... (zie de foto's hieronder en je begrijpt waarom...)
Verder kwamen we nog giraffen, zebra's, hyena's, impala's en gieren tegen. Best een goede score voor een eerste drive, toch? Zie hieronder een diavoorstelling van een aantal van onze foto's. De wifi is niet goed genoeg om er veel te uploaden.
Reactie plaatsen
Reacties
De harde werkelijkheid in de natuur, hoort erbij natuurlijk.
Wat een belevenissen, kijk graag uit naar de komende verhalen en foto's.
Wat een prachtige dag weer. Wat jullie toch allemaal zien!! Geweldig!
Wat een fantastisch belevenis, hopelijk komen jullie weer heel terug, halve Renate en Harold hebben we niets aan.
Geweldig nog 3 te gaan, maar dat komt vast goed.
Bofbipsen! Wat een mooie reis. Niet te vermoeiend voor een pensionado? 😄🤩🌷
Wat tof!! Naast al die wildernis dan ook nog eens Zwollenaren tegenkomen, het zit jullie ook wel mee he. Ik hoop mee op 5/5 van de big five!!
Dat is genieten.
Heerlijk de reis verslagen te lezen.
Hoop nog veel van jullie reis verslagen te zien.
Liefs en Enjoy