Jawel, het is weer zover. We mogen weer. Er staat weer een hopelijk leuke stadstrip naar onze 36e hoofdstad op het menu. Dit keer gaan we de sfeer proeven in Belfast. En als we de weersvoorspellingen mogen geloven, gaan we dat letterlijk doen — regen gegarandeerd. Maar ach, zoals een echte Twentenaar zegt: “Wie bint nie van suuker.”
En dan de timing. Tja, die had beter gekund. De afgelopen dagen hebben we de NAVO-top op de voet gevolgd en hebben we veel uitdagingen gezien op het spoor maar ook op de weg. Zo was er dinsdag de hele dag geen treinverkeer (ons favo reismiddel als we naar Schiphol moeten) naar het vliegveld mogelijk. Er wordt zelfs gefluisterd over sabotage-acties. Tsja. Maar positief ingesteld als de NS is, hadden ze verwacht dat het vandaag weer helemaal opgelost zou zijn.
Dus vanochtend scherp NOS.nl en de NS-app in de gaten gehouden want er is weer eens een seinstoring of zoiets en het lijkt inderdaad opgelost te zijn. Of toch niet? Hoe dichter we bij het tijdstip van vertrek komen (13.45u), des te minder hoop we hebben dat het probleem opgelost is. Spoiler: het probleem was niet opgelost. De trein naar Schiphol? Gewoon kansloos. Maar ja, ook op de wegen is is chaos voorspeld vanwege het knusse samenzijn van die topleiders. Nou ja, echt leuk voor alle toeristen is dat natuurlijk niet maar zoals een goed voorbereid reiskoppel betaamd hebben wij 'plan T' achter de hand. Plan T? Juist ja, geen typfout. Dit plan is vernoemd naar Timon. We zagen de afgelopen dagen de bui al een beetje hangen en we hadden al met hem besproken of hij bereid zou zijn om ons naar Schiphol te brengen met de broem als de treinen niet rijden.
En dus trekken we plan T uit de kast. En wat denk je? Geen chaos op de weg. Sterker nog: we waren veuls te vroeg op Schiphol. En we kregen meteen een opdracht mee van Timon om de tijd te doden: ga ff op zoek naar Air Force One, die de man met de oranje marmot op zijn hoofd uiteraard heeft omgedoopt naar Trump Force One. We knikken enthousiast. Uiteraard.
We wandelen Schiphol binnen waar het bijzonder (of is het verdacht?) rustig is. Bij de security is er (midden op de middag!) geen wachtrij en dat hebben we nog niet eerder meegemaakt. Is dan bijna iedereen behalve deze twee sulletjes zo verstandig geweest om juist vandaag niet te reizen/vliegen? Maar dat biedt het personeel natuurlijk alle tijd om even grondig alle bagage door te spitten. Want ja hoor, Renates koffer en mijn rugzak doorstonden weer eens geen van beide de scan. Maar na wat extra uitleg over Harolds geheime ninja-wapen in zijn portemonnee en Renates 'gevaarlijke sieraden', wordt er toch niets in beslag genomen en mogen we door. Dus daar staan we dan, op Schiphol Plaza met zeeën van tijd. Daar maar even een bakkie doen en naar de persconferentie van Rutte, Schoof en Trumpie kijken. Ondertussen appen we keurig naar Timon dat we fanatiek op zoek zijn naar de bak van Trump. Uhuh.
De gele M knipoogt naar mij en ook (tarweloze) Renate kan (bij gebrek aan betere opties) de lokroep niet weerstaan. Voor haar eenBigMac zonder broodje — het blijft een apart gezicht, maar vooruit.
We zijn op tijd bij de gate. Daar wachten we, keurig op tijd, om vervolgens toch 15 minuten vertraging te krijgen. Hoe dan? Er gebeurt hier he-le-maal niks! Als we daarna met een sightseeingbustour drie rondjes rondom het vliegveld hebben gemaakt en eindelijk ergens achteraf (we denken ergens in de polder) bij het vliegtuig aankomen, moeten we even in de bus wachten. We zien het personeel van het vliegtuig allemaal bovenaan de trap staan met de telefoon in de aanslag. En jawel hoor, aan de andere kant van onze bus zien we de kleine versie van het Trumptoestel dat achter zijn grote broer aan taxiet. En niet lang daarna stijgt de echte grote Airforce One op met Trumpie Dumpie himself aan boord. Wij maken braaf een foto van de miniversie — die zal wel voor het voetvolk van Trump zijn. Maar hé, wij waren gewoon op 200 meter van The Donald verwijderd. En volgens ons zwaaide hij zelfs. Misschien. Vast wel. Hij is daarnaast ook nog de reden voor onze vertraging, we moesten hem voor laten gaan. Van ons, voor jou, Donald!
De vlucht verloopt soepel en om 18.40u Noord-Ierse tijd (19.40u Nederlandse tijd) zetten we voet op Noord-Ierse bodem. De paspoortcontrole verloopt ook soepel maar Renate kan het niet laten met de douanier te flirten. Hij stelde vragen over onze reis en zij zag er direct een Tinder-date in. Hij vond het duidelijk geen straf.
De bus naar het centrum is snel gevonden, de kaartjes zo gekocht en binnen no time staan we in hartje Belfast. Van daar nog even 25 minuutjes met de benenwagen. Daarna nog even een kwartiertje prutsen en kloten met de drie sleutelkastjes die bij de ingang van het flatgebouw van onze Airbnb hangen. Natuurlijk is pas het derde sleutelkastje de juiste, maar de code die we hebben gekregen, is ook nog eens verkeerd. En onderwijl piest Renate bijna in haar broek.
Gelukkig had Renate in de afgelopen dagen op een andere plek bij de accommodatie een andere code gevonden die gelukkig wel werkt. Om 19.45u staan we dan eindelijk in ons stulpje voor de komende dagen. Ons onderkomen is lekker ruim en schoon. Daar doen we het wel voor! Wij zijn er klaar voor, jullie ook?
Reactie plaatsen
Reacties