Bij het opstaan is het nog wat bewolkt en een beetje kil. Maar zodra de zon doorbreekt, belooft het een mooie dag te worden. We gaan vandaag een rondrit maken met meerdere stops onderweg.
Monique werpt zich weer op als chauffeur, ik ben navigator. We vertrekken om 9.30u. Onze eerste stop is het uitkijkpunt Garganta Funda. We nemen eerst een redelijke makkelijke weg, volgens ons een rondweg die een beetje langs de rand van het eiland gaat. Het is gelukkig rustig onderweg. Alle Madeirezen en toeristen liggen vast nog op bed. Maar na een aantal kilometer moeten we kruipdoor-sluipdoor naar onze bestemming.
Met klotsende okseltjes komen we aan bij een punt waar we de auto kunnen parkeren. Daarna is het nog een paar honderd meter lopen voor onze beloning. En die is er! Prachtige uitzichten!
Maar de temperatuur is wel behoorlijk gedaald, naar 14,5 graden en het motregent. Uiteraard is Monique een stuk beter voorbereid dan ik. Zij heeft een regenjas bij zich. Maar eerlijk is eerlijk, ze loopt erbij alsof ze een celebrity is die hoopt dat ze niet wordt herkend op het eiland 😝.
En door! Onderweg groeien de mooie bloemen, waar we in Nederland veel voor betalen, als een soort onkruid langs de weg.
De route naar onze tweede stop is een nog grotere uitdaging. Steile weggetjes, heul scherpe bochten, maar Monique blijft koel. Ze moet regelmatig een hellingproef doen en dat ruiken we nog voordat we uitstappen aan de koppeling 🤢. We eindigen bij een kabelbaantje die ons 451 meter naar beneden brengt zodat we daar langs de kust een kijkje kunnen nemen. Het waait behoorlijk en ik vind het best eng, maar mijn reisgezel moedigt me aan om door te zetten.
En daar wacht ons weer een geweldig uitzicht op de kliffen van het eiland!
Als we weer bij de kabelbaan aankomen, wordt deze gerepareerd… en de rij wachtenden wordt steeds langer… We toveren ons klimtuigje uit de tas, dan maar 451 meter klimmend naar boven. Maar na een minuut of 20 kunnen we eindelijk weer in de cabine. Op hoop van zegen natuurlijk.
Volgende stop: Porto Moniz. Ook dat stadje ligt laag en je komt er via vele haarspeldbochten.
Hier zijn de vulkanische baden. Het is nu nog te koud om een duik te nemen, dus we houden het op foto’s van het mooie uitzicht.
We parkeren de auto in het stadje en gaan op zoek naar een eettentje. Onderweg vinden we een paar schattige bloemen die we in ons haar 'prikken'. Maar het duurt niet lang, dankzij de harde wind zijn we die bloemen zo weer kwijt.
Hier kun je mooi kronkelwegen zien die leiden naar Porto Moniz.
Na de lunch rijden we weer oostwaarts langs de noordkust. Daar hebben we nog twee plekken die we willen vereren met onze sprankelende aanwezigheid. De omgeving Ribeira da Janela, met twee puntige rotsen die uit het water steken (Ilheus da Ribeira da Janela). Monique dirigeert de golven van de zee (en dat doet ze toch best goed!).
Hierna rijden we nog naar Ponta de Poiso, een heuse waterval die vanaf de rotsen in het water klettert. Eerlijkheid gebiedt ons om te zeggen dat die een beetje tegenviel.
Na deze enorme mensonterende teleurstelling (waar kunnen we een klacht indienen?) zijn we er wel klaar mee voor vandaag. We keren langs af en toe mooie wegen weer richting ons onderkomen.
We rijden door naar Sao Vicente en duiken daarna de bergen in om het eiland over te steken. Monique neemt straks een plons in het zwembad en ik ga even chillen op mijn eigen manier.
Reactie plaatsen
Reacties