Vannacht koelde het gelukkig af naar zo'n 20 graden en we hebben allebei best aardig geslapen. Het scheelt echt wel dat we gisteren nog van kamer zijn gewisseld. Deze heeft twee openslaande deuren waardoor de koelere lucht tenminste een beetje naar binnen wil. De vorige kamer had daar duidelijk geen zin in en het is maar de vraag of zo'n binnenplaats ook echt afkoelt.
We eindigden de avond gisteren bij een Thais restaurant. Achteraf hadden we dat misschien als een weersvoorspelling moeten zien. Net op het moment dat we vanmorgen rond half tien wilden vertrekken voor een zelfgeleide stadswandeling – volgens de voorspelling zou het in de ochtend nog 'lekker fris' (= nog net geen 30 graden) zijn – begint het te regenen. Mooi, denken wij. Even een buitje tegen het stof en daarna een paar graden koeler. Haha... nee dus. Het werd alleen maar broeieriger. De lucht voelde alsof iemand een warme, natte handdoek om je hoofd heeft geknoopt. Af en toe vallen er dikke druppels regen uit de lucht, maar die maken nauwelijks verschil. Net als een paar jaar geleden in Thailand gutst het vocht alweer in beekjes van ons gezicht en lichaam. Alleen zijn we dit keer niet in Thailand. Al begint Bern er verdacht veel op te lijken.
Vandaag is Harold de gids. Hij heeft een route uitgestippeld (ofwel 'geleend' van een website) langs de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad. Zijn tempo is alleen niet helemaal mijn tempo. Ik noem het slenteren, hij noemt het 'bewust beleven en de geschiedenis in je opnemen'. Bij ieder monument leest hij braaf alle informatieborden of luistert een audiotour af. Ik wacht geduldig totdat ik de samenvatting krijg. Eén zin is voor mij meestal ruim voldoende. Waarom een kwartier luisteren als 'mooie kerk, duurde vier eeuwen om te bouwen' ook volstaat?
En eerlijk is eerlijk: Bern verrast ons enorm. De stad is schoon, sfeervol, authentiek en straalt aan alle kanten rust uit. Alsof iemand vijfhonderd jaar geleden heeft gezegd: 'Zo is-ie goed' en daarna niemand meer iets heeft durven veranderen.
De Altstadt bestaat voor een groot deel uit kilometer arcades. Bijna zes kilometer aan overdekte winkelgalerijen. Ideaal voor Zwitsers die droog willen winkelen. Of voor toeristen die proberen niet langzaam gaar te stomen in de subtropische omstandigheden van vandaag.
Al snel staan we bij de beroemde Zytglogge. Ooit de stadspoort, daarna gevangenis en uiteindelijk klokkentoren. Dat is toch een opmerkelijke loopbaan. Alsof de Efteling morgen besluit dat de Python voortaan dienstdoet als gemeentehuis. Een paar minuten voor het hele uur verzamelt zich een complete mensenmassa voor de klok. Iedereen met de telefoon in de aanslag. Dan komen de haan, de beer, de nar en Chronos in beweging. Het hele spektakel duurt nog geen minuut, maar iedereen filmt het alsof Taylor Swift elk moment uit de toren komt afdalen.
En de achterkant van de Zytglogge ziet er weer anders uit. Aan deze kant geen beren.
Maar over beren gesproken... Volgens de legende dankt Bern zijn naam aan hertog Berthold V, die de stad zou hebben vernoemd naar het eerste dier dat hij tijdens de jacht doodde: een beer. Historici geloven daar niet zo veel van, maar Bern denkt: 'Leuk verhaal, houden we erin.' En dus zie je overal beren. Op vlaggen (en Bern heeft heel, heel, heel veel vlaggen), fonteinen, souvenirs, putdeksels, verkeerslichten en natuurlijk in het Bärenpark. Daar wonen welgeteld drie beren. Gratis te bekijken. Dat laten wij Nederlanders natuurlijk niet schieten.
Bern blijkt ook de trotse eigenaar van meer dan honderd fonteinen. Elf daarvan zijn wereldberoemde renaissancistische figuurfonteinen uit de zestiende eeuw. Vroeger waren ze er voor drinkwater, als bluswatervoorziening én om te laten zien dat de stad behoorlijk in de slappe was zat. Het mooie is: je kunt er bijna vijfhonderd jaar later nog steeds gewoon uit drinken. Probeer dat eens bij een willekeurige fontein in Nederland. Dan eindigt je vakantie waarschijnlijk niet in een hotel, maar bij de huisartsenpost.
De vreemdste fontein is zonder twijfel de Kindlifresserbrunnen. Letterlijk: de Kinderverslinder. Een reus die kinderen opeet. Wie ooit dacht: 'Dat is nou precies de gezellige aankleding die dit plein nog mist', zullen we waarschijnlijk nooit meer spreken. Tegenwoordig maken toeristen er vrolijk selfies mee. Tijden veranderen.
We lopen ook langs het Einsteinhaus. Hier woonde Albert Einstein toen hij werkte aan zijn relativiteitstheorie. We blijven er even staan in de hoop dat intelligentie misschien besmettelijk is. Helaas. Vijf minuten later zijn we nog net zo slim (of dom) als daarvoor.
Niet veel verder rijst de Münster boven de stad uit, de hoogste kerk van Zwitserland. De bouw begon in 1421 en duurde ruim vier eeuwen. Dat zet iedere Nederlandse verbouwing wel even in perspectief. 'De keuken is nog niet af.' 'Ach joh... nog een jaar of 380.'
Ondertussen kronkelt de blauwgroene Aare om de oude stad heen. Het water ziet eruit alsof iemand de kleurverzadiging iets te enthousiast heeft opgeschroefd. Op warme dagen laten de inwoners zich gewoon kilometers met de stroom meevoeren. In Nederland noemen we dat een reddingsactie. In Bern heet het simpelweg: naar huis zwemmen.
Wat ook opvalt: overal rijden trams. En uiteraard precies op tijd. Als hier eentje drie minuten vertraging heeft, wordt vermoedelijk direct een parlementaire enquête ingesteld.
Na uren wandelen, zweten en bewonderen concluderen we dat Bern tot de mooiste steden behoort die we tijdens deze vakantie hebben bezocht. Eeuwenoude gebouwen, fonteinen die na bijna vijfhonderd jaar nog steeds drinkbaar water geven, overal beren, een rivier die eruitziet alsof hij uit een ansichtkaart komt en een klok waar ieder uur honderden mensen ademloos naar staan te kijken. Niet omdat er nou zo ontzettend veel gebeurt. Maar omdat Zwitsers er zelfs in slagen om een klok tot een wereldberoemde toeristische attractie te maken. En eerlijk is eerlijk... Wij stonden er net zo enthousiast tussen.
Reactie plaatsen
Reacties
Wat een prachtige stad! Die kinderverslinder ga ik mogelijk nog in m’n nachtmerries terugzien, als dat zo is valt de rekening van de traumatherapie bij jullie op de mat
Nou, lekker dan Manon!
Als je het dan toch over de Efteling hebt: leuke toevoeging die kinderverslinder aan het spoorkjesbos